Kategoriler
Genel Video / Ses

Kor alevler için bir küçük kıvılcım

1 Temmuz 2019 tarihinde İTÜ mezuniyet törenindeki konuşmamın metni ve videosu.

19 Haziran 2019 tarihinde İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörlüğü’nden bir  mesaj geldi. Benden 1 Temmuz’da gerçekleştirilecek mezuniyet töreninde yarım saatlik bir konuşma yapmamı istiyorlardı.

İnsanların karşısına çıkıp konuşmak ilk defa gerçekleştireceğim bir şey olmasa da bu, belki de en önemsediğim, en özendiğim ve en çok heyecanlandığım davet oldu. Günlerce kafamda bir şeyler kurguladım, düşündüm, yazdım, sildim, yazdım, sildim. Zihnimden ve elimden kaç farklı taslak geçti bilmiyorum.

Çocuklarının (ve şüphesiz kendilerinin de) belki de o ana kadarki en mutlu gününe şahitlik edecek veliler, çileli bir süreci geride bırakmak üzere olan (muhtemelen heyecanlı, sabırsız ve fazlasıyla sıkılmış) öğrenciler ve bu iki grup arasında kimbilir neler yaşayan akademisyenlerden oluşan 10 bin kişiyi aşkın bir izleyici grubuna hitap edecektim. İşin en dertli yanıysa bu üç farklı grubun her birinin önceliğinin, hassasiyetlerin; dolayısıyla bir konuşmadan beklentisinin farklı olmasıydı.

Muhtemelen heyecanımdan; hayatımın en şiddetli baş ağrılarından biriyle çıktığım sahnede, hayatımda ilk defa metne bağlı bir konuşma yapmanın acemiliğiyle derdimi anlattım.

Konuşma sonrasında İTÜ’den hocaların bir kısmı konuşma metnimi istedi, gönderdim. Geçen gün de video kaydı geldi; onu da Youtube kanalımda ayrıca paylaştım. Burada da bir kopyası dursun istedim. Derdime daha tutarlı bir şekilde vakıf olmak isteyenler için (bir yığın müdahale ile çorbaya çevirdiğim) konuşma metnimi de PDF formatında ekliyorum.

Bu vesileyle bir kere daha bütün gençlere ideallere sahip, başarılı ve mutlu bir hayat dilerim.

“Kor alevler için bir küçük kıvılcım” için 18 yanıt

Tüylerim diken diken oldu, orada canlı dinlediğimi düşünemiyorum bile. Ne büyük keyif sizi dinlemek.
Başarılarınızın devamını diliyorum.

Merak ve gayret edin ama itaat etmeyin sorgulayın güzel bir motto olmuş:)

Harika bir konuşma yapmışsın Serdar, tebrikler!

Söylediklerinin hepsine kelime kelime katılıyorum.

Uzun zamandır dinlediğim en iyi konuşmalardan bir tanesiydi. Eline sağlık amirim. Konuşmaya espri ile başlamanız ve yüzünüzdeki sürekli muzip tavır konuşmayı dinletiyor. Aynı metni başkası konuşsa muhtemelen yarısında konuşmadan kopardık.

Evet İsrail’de yargılandı ve İsrail’de idam edildi. Cellat, Shalom Nagar tarafından infaz edildi. İnfaz edilmesinden sonra cesedi özel olarak tasarlanmış bir fırında yakılıp külleri İsrail Deniz Kuvvetleri devriye botu tarafından İsrail’in karasularının ötesinde, Akdeniz’e dağıtıldı

Pdf eklentini okudum, özellikle Halil Cibran”ın şiiri çok güzel, karşılığında iyi bir para alamadıysan yine de yeni yetmelere katlanmak akıl karı değil! (muhtemelen herkesten daha zekidirler, güneşin ışığı seni ısıtmıyorsa, çokta büyülenmemek gerekir!)

Bir İTÜ’lü olarak sizleri orada canlı olarak izlemek isterdim. Güzel düşünceleriniz ve sözleriniz için gerçekten çok teşekkürler.

Bir türlü tutuşamamış bir kıvılcım ve 33 yaşında bir Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak 11L otobüsünde giderken bu videoyu izlemeye başladım, o kadar çok ağladım ki güneş gözlüğüm gözyaşlarımı kapatamadı, insanlar telaşlanıp su, kolonya falan verdiler, “dert etme” “her şeyin çaresi vardır” “gençsin ne olacak” dediler. Neyse, çok güzel konuşmaydı amirim, teşekkürler!

Kendimi sırada duran öğrencilerin duygularına hayran bir şekilde dinledim serdar abi büyüksün değerlisin iyi ki varsın 🙂 çok selamlar abi…

Efsane bir konuşma olmuş. Bir Steve Jobs’ın Standford mezuniyet konuşması vardı tarihe geçen, dönüp dönüp tekrar dinlediğim, şimdi bir de bizim Serdar’ın İTÜ konuşması var. Sanıyorum ki o törende kameraya el sallayan ve cep telefonuna bakan gençler günün heyecanından ne kaçırdıklarının farkında değiller. Tüm gençler ve genç kalanlar için; sıkıldıkça, sıradanlıktan bunaldıkça ve kendini kaybettikçe, dönüp dönüp tekrar okunması ve dinlenmesi gereken harika bir konuşma olmuş.
Kalemine ve emeğine sağlık.

Bir inşaat işçisiyim yaşım 18 çok erken dönemlerde hayat ile tanıştım . Yeni yeni kararlarımı uygulayacak yaşa geldiğimin farkındayım ama ns yazık ki ailem bunun farkında değil daha 7 sınıf öğrencisiydim 1. Dönemin ilk haftalarydı abimin (o zaman 19 ) yanında gittim ona okullu bırakma kararı aldığımı söyledim verdiği cevap ise tamam bırak gel sana bir iş bulayım oldu babam çok üzülmüştü okulu bırakıyor olmama aklıma gelince babamın sözleri oturur ağlarım . Murat okuyacak diyordu abim ise benim okumayacağımı gereksiz masarf yatıklarını soylüyordu okullu bırakalı yıllar oldu onlarca iş değiştirdim binlerce insanla tanıştım hatrı sayılır arkadaşlıklarım oldu ama hiç bir şey eskisi gibi de olmadı babamı üzdüğüm için çok pişmanın keşke babamın dediklerini yapsaydım çünkü aynı yerde çalışıyoruz yaşının sıkıntılarına aldırmadan abimin düğünü için inşaatlarda çalışıyoruz. Şu an bile çalışmak için istanbuldan erzuruma geldik gurbet hayattı işte evimizden uzak bir yerde hayattın zorluklarını diğer insanların katlandığı gibi bir şeyler kazanıp abimin geleceğinine katkıda bulunmaya çabalıyoruz . Özür dilerim baba seni çok seviyorum sana bunları itiraf edemediğim için belkide buraya yazıyorum seni çok seviyorum senin o ağır demirleri kaldırdiğıni görünce mahvoluyorum herşey daha farklı olabilirdi okusaydım . Belkide seni daha erken çekerdim bizi yaşatmak için maruz kaldığın hayattan baba beni affet seni çok seviyorum …😢

Cok fazla “sallamasyon bilgi” iceriyor ama sanirim insanlari ateslemek icin de bu tarz seylere ihtiyac duyuluyor…

Siz de görüşlerinizi paylaşın: