Kafamızda kişilere, gruplara, olaylara has nasıl oluştuğunu bile unuttuğumuz genel kabuller ve kalıplar var. Hayatı bir imalathane bandında ürünleri boyuna ve rengine göre ayıran robotik işçi mantığıyla yaşıyoruz. Tek algı, tek hikaye, tek ihtimal, tek doğru, tek yanlış.
Bu yöntem tavuk çiftliğinde yumurtaları boyutlarına göre sınıflandıran bir çalışan için anlamlı olabilir. İyi de hayatın geneli böyle yaşanabilir mi?
Her olgu algılarımıza hizmet eder hale gelebiliyorsa anlamdan, hakikatten, eğriden, doğrudan bahsetmek mümkün müdür? Klişeler kendini her zaman doğrulayabiliyorsa; diğer her şeye gözümüzü kör, kulağımızı sağır edebiliyorsa hakikati neye göre belirleyeceğiz?
Bölüm Açıklaması
- YouTube: Bir Kelime Bir İşlem 1. Bölüm.
- Rorschach Testi: Çevrimiçi test örneği, Wikipedia.
- YouTube: Kalt / Malatyalıların Ortak Özelliği.
- TED: Chimamanda Ngozi Adichie / Tek Hikayenin Tehlikesi.
- MserdarK blog: En büyük derdimiz: ‘Tek Hikaye’ye Mahkumiyet.
- MserdarK blog: “Öteki”nin “başka”lığı.
- YouTube: Bülent Ortaçgil / Beni Kategorize Etme.

Bir yanıt yazın