Sohbet ederken dinlemeyi bilmeyiz. Sadece dinlediğimizi sanırız. Gerçekten dinlemek insanın en zorlandığı eylemdir. Çoğunlukla yaptığımız şey, aklımızdakini dillendirmek için karşıdakinin sözünü bitirmesini beklemektir. Bu sırada karşımızdakinin konuşmaları da boşa gider. Onlara odaklanmayız. Hatta bazılarımız karşısındakinin konuşmasını bitirmesini dahi bekleyemez; sözünü keser ya da lafını tamamlar.

Bir önceki bölümümüzde bu bölümün ipucunu, bu cümlelerle vermiştim. Anlatacaklarımın çerçevesini gayet güzel özetliyor. Fakat biraz daha ayrıntıya ihtiyacı var. Dinlemek; bizzat kendi adına gerçekleştirilen ve çaba gerektiren bir eylemdir. Buradan devam edelim.